Thursday, 14 July 2011

λεύκωμα

Η αγάπη είναι σαν την αμπάριζα που παίζαμε παιδιά.
Κάθε που τρέχεις μεγάλες αποστάσεις και κυνηγάς πρέπει να γυρνάς πίσω και να αγγίζεις την αμπάριζα. Μονάχα έτσι "παίρνεις φωτιά" και συνεχίζεις τα χαμόγελα.

2 comments:

wisdom said...

Και οι αιχμαλωσίες δηλαδή είναι μέσα στο παιχνίδι ε;
Καλό τρέξιμο! :))
"Παίρνω αμπάριζα και βγαίνω"

Σικελια said...

Σίγουρα πάντως οι οικειοθελείς αιχμαλωσίες είναι οι καλύτερες. ;)