Thursday, 31 May 2007

Τύλιξέ με στο πέπλο σου...

Θέλω να είναι καλοκαίρι, ενώ γύρω μας χειμώνας. Να ξαπλώσω σε νούφαρα. Οι παλάμες μου γροθιές, όπως μωρό παιδί. Παλ ηρεμία και σιγή. Να καθήσεις δίπλα μου. Το κορμί γυρμένο στον αγκώνα σου. Να κοιμάμαι και να με κοιτάς. Να ακούς την ανάσα μου. Δίχως όνειρα. Να νιώθω την σκέψη σου. Σαν ζεστή αγκαλιά.

9 comments:

ioannisxen said...

Ακριβώς σαν "τη σκέψη που αισθάνεται"(Έλιοτ).

καλησπέρα.

sikelia said...

Δεν θα τολμούσα ποτέ να κάνω τέτοια σύγκριση...
Πρέπει να διαβάσω και το δοκίμιο. Έχουν ξεπέσει στα χέρια μου μόνο συγκεκριμένα αποσπάσματα.

Καλημέρα από την ηλιόλουστη Valencia :)

ΠΡΟΒΑΤΟ, ΟΧΙ ΑΡΝΙ said...

Μ' άρεσε. Μ' έφερε στη θάλασσα. (Στη θάλασσα μέσα μου). Μ' άρεσες. Σαν λέξεις λέω. Σαν αρμύρα.

sikelia said...

Με ένιωσες. Σαν αρμύρα...

Jo-Anna said...

Δυο ανασες στ ακρα του οριζοντα .

εγραψες καπου..μεχρι να βγαλω την μαυριλα ....

σου γραφω ...ισαμε να βγουν τα χρωματα σε ταξη


Ιωαννα

sikelia said...

Ιωάννα άσε τα χρώματα σε αταξία. Να παίξουν με τις μουσικές του μυαλού. Να μπορούν να τρυπώσουν από ανείπωτες χαραμάδες στα βάθη του είναι μας. Να χαϊδεύουν γλυκό φιλί τους λοβούς για γαλάζια όνειρα.

anima rana said...

μ'άρεσε γιατι ειχε νούφαρα και ένιωσα σαν αληθινό βατραχάκι, γαλήνιο, στη λιμνούλα του, με το ταίρι του.

street spirit said...

σαν ζεστή αγκαλιά, ακριβώς ;)

sikelia said...

βατραχάκι μου γλυκό, το ήξερα πως θα νιώσεις την τρυφερή αγκαλιά από τα νουφαράκια μου ;)

πνευματάκι :) και σε σένα