Wednesday, 14 June 2006

Paint it ice!!



... μέχρι να έρθει ο Lorenzo και να αποκαλύψει τα χρώματα ψυχή μου

3 comments:

αερικό said...

Καποτε κι εγω επαιρνα ανασα κι αλλαζε χρωμα η ψυχη μου απ'τον εκαστοτε συντροφο(αν μιλας για κατι τετοιο λεγοντας Lorenzo).
Καποια στιγμη καταλαβα πως πρεπει να μαθω να αντλω χαρα απο πραγματα που κανω εγω η ιδια και να γεμιζω την καθημερινοτητα μου με σκεπτομενη εμενα κυριως χωρις να περιμενω το "χαδι" του αλλου.αν αυτο ερθει, καλως να ορισει και πολυ θα το χαρω, αν δεν ερθει εχω εμενα. Οσο εγωιστικο κι αν ακουγεται, ειναι μια καλη δικλιδα ασφαλειας.:-)

sikelia said...

Lorenzo ονομάζουν οι Ιταλοί τον ήλιο. Μη με ρωτήσεις "γιατί" του έδωσαν όνομα, κανείς δεν μου απάντησε ικανοποιητικά μέχρι στιγμής. Η ιδέα όμως και μόνο με κάνει να χαμογελάω.
Σαν σωστή (ειρωνικά το λέω) γυναίκα έχω διαπράξει αρκετά λάθη στις σχέσεις μου. Πιστεύω όμως πως τώρα πια δεν θα έπεφτα στην παγίδα να εξαρτήσω την διάθεσή μου από την παρουσία ή απουσία κάποιου. Όσο κι αν επηρεάζει τελικά το μέγεθος του χαμόγελού μου. Έμαθα όμως να με αγαπάω για αυτό που είμαι, αν και ντρέπομαι που χρειάστηκε να το μάθω και δεν μου ήταν έμφυτο.
Σε ευχαριστώ για την γλυκειά συμβουλή :)

αερικό said...

Εδω παντως ηρθε ο Lorenzo γαι τα καλα! :-)
Πολυ ζεστη αυτη τη βδομαδα!!