Friday, 5 September 2008

turn your radio off!

Εθίστηκα κι εγώ!












Αν και δεν το συνηθίζω αποφάσισα να κάνω λίγη διαφήμιση. Είναι που μετά από άπειρα χρόνια κοιμάμαι πάλι με το "ραδιόφωνο" συντροφιά. Ευτυχώς που το macάκι μου δεν έχει προβλήματα αϋπνίας σαν άλλους φορητούς και δεν "κοιμάται"* ποτέ. Άσε που αυτός ο σταθμός πιάνει καταπληκτικά σε όποιο σημείο της γης και να βρίσκεσαι ;)

Θυμάμαι πως το ΄96 (;), το ΄97 (;) με έβρισκαν τα ξημερώματα ακούγοντας εκπομπές. Ούτε που ξέρω πώς πήγαινα μετά στο σχολείο. Μυθικές εκείνες οι αντοχές! Τότε ήταν ο Ατλαντίς ο σταθμός μας. Με τα Μωρά στη φωτιά, τα Διάφανα κρίνα, λίγο πιο μετά τους 1550 που ξενίνησαν από την γειτονιά μου, μα κυρίως με τα άπειρα τηλεφωνήματα, τις αφιερώσεις και τις μεταμεσονύχτιες γνωριμίες. Κάπως έτσι γνώρισα και τον Δ. Φίλος από τους λίγους, που μου παραμένει ακόμα πιστός, σουβενίρ από εκείνη την εποχή των παιχνιδιών και της αθωότητας. 

Όχι, όχι, δεν είναι το ίδιο ακριβώς. Μονάχα αυτή η ανεπαίσθητη εφηβική χαλαρότητα που νιώθω όταν τους ακούω. Μια δοκιμή πιθανότατα θα σας πείσει. Οι μοναδικές παρασπονδίες μου αυτήν την εβδομάδα υπήρξαν σε στιγμές που είχα την ανάγκη να ακούσω τα δικά μου πονεμένα τραγούδια. Χωρίς ροή και συνοχή, μα με ένταση και μια γρατζουνισμένη φωνή να σβήνει στις πιο ψηλές νότες.


* δεν είναι μηχανή του ποπ-κορν ντε! άρα δεν υπερθερμαίνεται και δεν κλείνει χωρίς προειδοποιήση εξαφανίζοντας την όποια δουλειά των τελευταίων ωρών.

2 comments:

archive said...

Τα παιδια την αξιζουν τη διαφημιση, πιστεψε με.

Καλησπερες.

Σικελια said...

Αν δεν το πίστευα, δεν θα είχα κάνει αυτήν την αναφορά ;)

Καλημέρα archive!