Friday, 28 September 2007

"όλα τα πτώματα έχουν το ίδιο δέρμα"

Γιορτή. Πάνω από το κεφάλι σου. Και μέσα χαλασμός. Σύμβολα κινέζικα. Φωτιά. Βεγγαλικά. Luz y sol. Η βροχή που πέρασε. Γάτα ξεκούρδιστη, ξέμεινε να καλεί το ταίρι της προς την πανσέληνο. Κόκκινο κρασί που νέρωσε τις αισθήσεις σου. Ο Πύργος του Eiffel. Φράσεις. Εικόνες. Χαλάσματα. Πόλεις του κόσμου. Κρύο μέσα στο αίμα σου. Μια λίρα κρυμένη στο παντελόνι σου. Ρόδα ξεφούσκωτη. Ποπ-κορν οι σκέψεις σου. Τρούφα φυλαγμένη στον κόρφο σου. Φούξια με μαύρο μη ροκ. Μια Ελλάδα αερόστατο. Αγκίδα στην γλώσσα σου. Λαβύρινθος όνειρο. Καμπάνες και ξύπνησες. Ανθολογία από ψέματα. Φρενάρισμα...

4 comments:

τέλσον said...

...και ξανά πάλι στο γκάζι;

sikelia said...

κατηφόρα και λύσαμε τα χειρόφρενα!..
τα χέρια σε στάση πτήσης..
μάτια κλειστά για να εισπνέεται βαθύτερα ο αγέρας..
να σπάσει η αδρεναλίνη την μεμβράνη που συγκρατεί τους πιο κόκκινους μύες μου και να ξυπνήσω

Jo-Anna said...

Κι η λυπη βρισκει παντα την χαραμαδα για να τρέξει .


χειμερινο ταξιδι κορμορανου μοιαζεις ....



Ιωαννα


με το βλεμα στραμμενο στα γραπτα σου ....σου στελνω το πιο στοργικο χαμογελο απ τον κηπο της καρδιας μου .

sikelia said...

να τρέξει! σαν ρετσίνι που κλαίει το πεύκο. να ελευθερωθεί από μέσα του και να δημιουργήσει.

όμορφα φυτά ανθίζουνε στον κήπο σου :)