San Antoni

Ταξιδεύοντας και γνωρίζοντας κάθε μέρα περισσότερο τον κόσμο της Ισπανίας, κατάφερα να την αποκρυπτογραφήσω και να την απομυθοποιήσω λίγο. Πράγμα δύσκολο, αφού όλοι έχουμε πάντα τις στερεότυπες ιδέες και εικόνες μας, θετικές ή αρνητικές. Μετά από αυτούς τους μήνες που έζησα εδώ όμως, άλλοτε νευριάζοντας μαζί τους κι άλλοτε μένοντας απλά γοητευμένη, κατέληξα σε ένα μάλλον απογοητευτικό συμπέρασμα. Δεν είναι πως μου φαίνεται τόσο έντονο, ούτε πως είχα πριν μεγάλες προσδοκίες. Εξάλλου, οι λιγοστοί με τους οποίους το συζήτησα -Ισπανοί και μη- δεν συμφώνησαν μαζί μου, αν και μου έδωσαν ένα κάποιο δίκιο. Επιπλέον, μπορώ να κατανοήσω και να "δικαιολογήσω" μέχρι ενός σημείου τις νοοτροπίες και καταστάσεις που με οδήγησαν σε αυτές τις σκέψεις. Εννοείται μάλιστα πως δεν θα μπορούσαν να μου ταιριάξουν απόλυτα, αφού προέρχομαι από διαφορετική κουλτούρα όσο κι αν έχουμε μια κοινή μεσογειακή γραμμή. Ήρθε όμως σε αντίθεση με την ιδέα που είχα σχηματισμένη στο μυαλό μου και κατέστρεψε ένα μέρος της γοητείας που μου ασκεί η χώρα και αυτό που αντιπροσωπεύει για εμένα.
Το νέο χαρακτηριστικό που πρόστεσα στη λίστα των Ισπανών είναι ένα καθόλου γοητευτικό επίθετο: επιφανειακοί. Δεν το αποδίδω σε όλους -θα ήταν λάθος από την πλευρά μου- αλλά δυστυχώς σε ένα σημαντικό ποσοστό. Ιδίως επειδή το συνάντησα πολύ σε κόσμο της γενιάς μου και λίγο μεγαλύτερο. Συχνά μου δίνουν την εντύπωση ατόμων του "φαίνεσται", με πολύ μικρή δόση του "αισθάνεσται" και του "συνειδητοποιείν". Με επιπολαιότητα αντιμετωπίζουν καταστάσεις, για τα μάτια του κόσμου "επαναστατούν", στην επιφάνεια του μυαλού και των συναισθημάτων τους παραμένουν όταν επιλέγουν την ζωή τους και όταν διασκεδάζουνε. Το άλλο άκρο από αυτό που φανταζόμουνα.

Μεταξύ πίκρας και θαυμασμού πάντως, πρέπει να τους παραδεχτώ κάτι. Όταν πρόκειται για διασκέδαση, μπορούν να οργανώσουν από το πιο μικρό και ασήμαντο γεγονός την πιο καταπληκτική fiesta! Viva San Antoni και η πρώτη μου συναυλία των Boikot ;)

Αποστολή: Σινεμά

Τρεις απλοί κανόνες για να απολαύσεις μια ταινία:

1. Πηγαίνεις σε ένα multi-cinema, όπου θα έχει ποικιλία ταινιών σε περίπτωση που έχουν εξαντληθεί τα εισιτήρια της πρώτης σου επιλογής.
2. Διαλέγεις αξιόλογη παρέα, γιατί ο σχολιασμός στο τέλος της προβολής -μετα συνοδείας ποτού ή όχι- ολοκληρώνει την αξία της ταινίας.
3. Επιλέγεις μια ταινία που ΔΕΝ είναι μεταγλωττισμένη, γιατί το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί είναι να ακούς μια παθιασμένη φωνή να βγαίνει από ένα ανέκφραστο πρόσωπο ή το αντίθετο.


Δια στόματος μιας πληγείσας ;)

Το τάμα

Αν είσαι στην Ισπανία, έχεις μια σύνδεση κινητού με την χ ελληνική εταιρεία που θέλεις να αλλάξεις σε καρτοκινητό και δεν σκοπεύεις να γυρίσεις Ελλάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα, τι κάνεις? Προτείνω τάμα σε κάποιο τρελό τρελό θεό, γιατί οτιδήποτε λογικό δεν πρόκειται να λειτουργήσει.

Παρά τα ευτράπελα που έχω ακούσει/βιώσει κατά καιρούς αποφάσισα να ακολουθήσω την κανονική διαδικασία. Έβγαλα φωτοτυπία την ταυτότητά μου, εξουσιοδότησα τη μητέρα μου (κακόμοιρη γυναίκα, τι τραβάει κάθε φορά) να κάνει την ακύρωση του συμβολαίου και τα έστειλα (η μητέρα μου δηλαδή) στον αντιπρόσωπο. Το αποτέλεσμα? Οι καλοί αυτοί άνθρωποι κάπου παρανόησαν, ακύρωσαν όχι μόνο το συμβόλαιο αλλά και το νούμερό μου και όταν τους ζητήθηκε να διακοπεί η διαδικασία της ακύρωσης απάντησαν πως δεν γίνεται χωρίς την παρουσία του κατόχου.

Χμ... Κάπου χάθηκα. Μάλλον την επόμενη φορά θα ακολουθήσω την συμβουλή μου και θα κάνω αυτό το τάμα. Πιο εύκολο ακούγεται.

------------

Μετα απο πολυ επιμονη και υπομονη συνεννοηθηκα με τους καλους αυτους ανθρωπους. Εκανα τις απαραιτητες κινησεις. Εστειλα κι αλλα χαρτια και περιμενα την μαγικη στιγμη που θα μου ελεγαν οτι ολα ειναι ενταξει. Αλλα οχι! Δυο ακρως αντιφατικα τηλεφωνηματα που δεχτηκα με εκαναν να καταλαβω οτι δεν προκειται να βγαλω ακρη.

Δε με νοιαζει! Δεν θα αφησω τιποτα να με ταραξει σημερα!
Μα δεν ειναι τελεια μερα? Ειναι! Δεν δεχομαι αντιρρησεις :p

Φοραω το καλυτερο μου χαμογελο και περιμενω. :)

Αντε! Κανε γρηγορα! Θα σπασει η καρδια μου...

In the spirit of christmas

Εχω μια χαζη, αλλα ειλικρινεστατη απορια. Απο ποτε η Γερμανια χριστηκε η χωρα των Χριστουγενων??
Πηγαινω στην Αγγλια για Χριστουγεννα, σαν χαρωπη επισκεπτρια πηγαινω στην χριστουγενιατικη αγορα και αντι για πουτιγκες και γεμιστες γαλοπουλες (Δεν ξερω τιποτα αλλο αγγλικο. Συγχωρεστε με οι αγγλομεταναστευμενοι.) ανακαλυπτω ενα πανικο απο μικρα ξυλινα γερμανικα σπιτακια. Ειμαι στην Ισπανια, κανω την αντιστοιχη επισκεψη και πεφτω παλι πανω στο gluedwein (το ζεστο κοκκινο κρασι με τα μπαχαρικα) και τα απειρα ειδη γλυκων και γερμανικων λουκανικων, που αναθεμα κι αν ξερω πως ονομαζονται.
Ειμαι σιγουρη πως ο Αη Βασιλης δεν ειναι Γερμανος. Και σιγουρα δεν ειναι η μονη χωρα που εχει χιονια. Για να μην αναφερω το γεγονος οτι στην Αυστρια για παραδειγμα οι ανθρωποι ειναι πιο ζεστοι και φιλοξενοι (πιο christmassee).

Γιατι λοιπον παντου συνανταω γερμανικες χριστουγενιατικες αγορες? Φταιω εγω και η ατυχια μου? Δεν εχουν δικες τους παραδοσεις Αγγλοι και Ισπανοι? Να αποφασισαν να καταλαβουν τον κοσμο κατ'αυτον τον τροπο μου φαινεται λιγακι περιεργο. Κι ακομα πιο περιεργο το να μην εχουν να επιδειξουν κατι αλλο. Γιατι δεν με αφηνουν λοιπον να χαρω τα Χριστουγεννα μου παραδοσιακα ισπανικα οπως θελω?? Γκρρρρρ!!!